Fotogaleria

Poświęcenie wyposażenia nowego koścoła - 24 maja 2015 roku

W Niedzielę Zesłania Ducha Świętego dokonałem poświęcenia wyposażenia naszego Kościoła (tabernaculum, ambona, Droga krzyżowa, naczynia i szaty liturgiczne). To była mała uroczystość dla wspólnoty parafialnej, ostatni krok przed konsekracją 12 września 2015 roku.  W czasie Eucharystii dwie osoby przyjęły I Komunię świętą. Duch Święty zapoczątkował nową relację w życiu nas wszystkich: więzi oblubieńcze poprzez pełny udział w życiu Chrystusa i Jego Mistycznego Ciała.

Więcej…
 

Warsztaty muzyczne

W naszej parafii odbyły się warsztaty muzyczne pieśni wielkopostnej w dwóch turach: od 20 do 22 lutego i  od 13 do 15 marca 2015 roku. Zaproszenie skierowaliśmy do parafii naszej archidiecezji. Zgłosiły się osoby, które w parafii animują śpiew. Wspólne ćwiczenia, cenne uwagi, wspaniała atmosfera podczas zajęć będą inspirować i udoskonalać posługę uczestników na rzecz danej wspólnoty parafialnej. Może uda się z tej grupy stworzyć chór diecezjalny, który zadba o muzyczną oprawę podczas liturgii sprawowanej przez biskupa. Daj Boże!

Więcej…
 

Randki małżeńskie

Na każdej randce małżeńskiej proponujemy rozważenie jednego z przymiotów hymnu o miłości św. Pawła Apostoła. I tak w styczniu była «miłość cierpliwa jest», w lutym «miłość łaskawa jest», a w marcu rozważyliśmy temat «miłość nie zazdrości»… Na każde spotkanie przygotowujemy krótki materiał, który maksymalnie przybliża temat z adaptacją do małżeństwa i rodziny. Zadaniem uczestników jest zmierzenie się z czterema pytaniami: 1. За что Я дорожу супругой/супругом? 2. Какое поведение мужа/жены для меня неприятное, причиняет мне боль, раздражает меня? 3. Над чем мы должны работать, чтобы наша супружеская и семейная жизнь была счастливее? Что стоит изменить в себе, чтобы улучшить наш брак? (из этого возникает правило жизни). Czwarte pytanie dotyczy omawianego przymiotu miłości. I tak w lutym małżonkowie odpowiadali na pytanie: Моя любовь милосердствует… в чем это проявляется? Nie wiemy, jak przebiega randka. Czy małżonkowie korzystają z tych pomocy? Jak przeżywają ten czas? Nasze zadanie sprowadza się do wyznaczenia daty spotkania, omówienia proponowanego tematu i przygotowania wystroju miejsca. Randki odbywają się raz w miesiącu. Na chwilę obecną skorzystało z tej propozycji ok. 30 par małżeńskich. W grupie randkowiczów są małżeństwa sakramentalne, ale także spoza parafii. Dla małżeństw sakramentalnych należących do Kościoła Domowego jest to pomoc w realizacji jednego z podstawowych zobowiązań duchowości małżeńskiej jakim jest dialog małżeński. W naszej parafii 8 par małżeńskich żyje taką duchowością. Sama randka jest również inspiracją do praktykowania innego zobowiązania, jakim jest modlitwa małżeńska. Jak na restauracje przystało, randka kończy się wręczeniem rachunku za złożone zamówienie. Menu jest dość bogate i zróżnicowane z bardzo ciekawą propozycją cen. Przy każdej pozycji jest opłata w postaci określonej modlitwy. Rachunek nie jest pieniężny, ale modlitewny. Jedna z par małżeńskich nie złożyła zamówienia tłumacząc, że nie znają modlitw. Mają córkę katoliczkę. Zaproponowałem im, żeby to ona uiściła pierwszą należność, a do następnej randki nauczą się modlitw i wtedy wspólnie będą opłacać swoje rachunki. Zadzwonili do córki. Ta się zgodziła. Wówczas złożyli zamówienie. Przy wejściu znajduje się automat z kwiatami. Mężowie nie przechodzą obojętnie obok niego. Niektóre żony głośno komentują, że nie pamiętają, kiedy ostatnio otrzymały bukiet kwiatów. To tylko niektóre ciekawe historie, które towarzyszą randkom małżeńskim.

Co nas zainspirowało do prowadzenia takiej działalności w ramach duszpasterstwa parafii? Dokument posynodalny biskupów zgromadzonych w Rzymie w październiku 2014 roku. Impulsem do działania stały się niektóre jego fragmenty. Najmocniej przemówił do mnie punkt 46 omawianego dokumentu: Każdej rodziny należy przede wszystkim wysłuchać z szacunkiem i miłością, stając się towarzyszami drogi, jak Chrystus dla uczniów w drodze do Emaus. W sposób szczególny do tych sytuacji odnoszą się słowa Papieża Franciszka: «Kościół będzie musiał wprowadzać swoich członków – kapłanów, zakonników i świeckich – do tej sztuki towarzyszenia, aby wszyscy nauczyli się zdejmować sandały wobec świętej ziemi drugiego (por. Wj 3, 5). Musimy nadać naszej drodze zdrowy rytm bliskości, wraz ze spojrzeniem okazującym szacunek i pełnym współczucia, które jednak jednocześnie będzie leczyło, wyzwalało i zachęcało do dojrzewania w życiu chrześcijańskim» (Evangelii gaudium, 169). Jesteśmy duszpasterzami, a więc czytamy ten dokument z duszpasterskiego punktu widzenia. Jak można przełożyć ten «zdrowy rytm bliskości pełen szacunku i współczucia» na rzeczywistość «drogi», która dla naszych wiernych realizuje się w parafii? Dokument synodalny dał mi wskazówkę w punkcie 45: «Ojcowie synodalni stwierdzili, że potrzebne są nowe drogi duszpasterskie, które wychodziłyby od faktycznej rzeczywistości słabości rodzinnych, świadomi, że często są one znoszone z cierpieniem, niż wynikają z wyboru w pełni dobrowolnego». Jakie są słabości rodzinne? Również ojcowie synodalni zauważyli, że jest nią «samotność, owoc nieobecności Boga w życiu i słabość relacji» (p. 6). W rodzinach brakuje Boga, a to odbija się na relacjach małżeńskich i rodzinnych. Bez Boga nie ma szans na «dar z siebie». Dominuje natomiast samotność, brak rozmowy, poczucie obcości. W tym miejscu można mnożyć mroczne scenariusze. Kluczowe stało się dla mnie pytanie: Jak temu zaradzić? I mam odpowiedź: ZDROWY RYTM BLISKOŚCI!!! Poprzez organizowanie randki małżeńskiej stwarzamy małżonkom zdrowe warunki dla dialogu, który jest podstawą relacji. Przybliżamy temat i prowokujemy małżonków do rozmowy. Hymn o miłości św. Pawła jest dość trafny. Znany jest wszystkim bez względu na religię i narodowość, jak np. walentynki wśród muzułmanów. Cytowany jest wszędzie i na różne sposoby (prezentacje, film, muzyka). Można to sprawdzić na YouTube. W tych randkach małżeńskich widzę zbliżenie się do słabości, jaką jest zanik relacji między małżonkami, a także rodzicami a dziećmi. Patrząc na uczestników tych spotkań, nie mam wątpliwości, że ta forma działalności duszpasterskiej leczy, wyzwala i zachęca do dojrzewania.

Parafia nie jest komisją teologiczną czy relatorem synodu, ale winnicą Pana. Dokument synodalny jest narzędziem do uprawiania duszpasterstwa rodzinnego w ramach parafii. Będę się nad nim długo pochylać i szukać nowych inspiracji i natchnień.

Ks. Rafał Lar, odpowiedzialny za Domowy Kościół w Archidiecezji Świętej Maryi w Astanie

Więcej…
 

Koncert kolęd i bal - 4 i 7 stycznia 2015 roku

Radość Bożego Narodzenia przeżywana z podwójną siłą. Przyjście Zbawiciela i otwarcie nowego kościoła. Najlepszym wystrojem kościoła jest żywa wspólnota zgromadzona na modlitwie i uwielbiająca Boga na różne sposoby.

Więcej…
 

Niedziela Świętej Rodziny - 28 grudnia 2014 roku

Niedziela Świętej Rodziny była celebrowaniem sakramentu małżeństwa i życia rodzinnego. Małżonkowie połączeni węzłem sakramentalnym odnowili przyrzeczenia małżeńskie, dzieci otrzymały specjalne błogosławieństwo przy okazji Święta Młodzianków Betlejemskich, a po Eucharystii w bocznej nawie modliliśmy się nad rodzinami i prosiliśmy o potrzebne łaski dla nich. Kościół nosi wezwanie Maryi, Królowej Rodzin. To zobowiązuje do troski i formacji... To jest łaska tego miejsca... Klękam przed sakramentem małżeństwa.

Więcej…
 

Pasterka 2014 roku

Pasterka 25 grudnia 2015 roku zainicjowała nowy etap w życiu naszej wspólnoty parafialnej. Uroczysta Eucharystia została odprawiona o północy. Przewodniczył jej bp Atanazy Schneider. To była prawdziwa dar Ducha Świętego. Biskupa nie było w naszym planie, ale człowiek myśli, a Pan Bóg kreśli... I lepiej być nie mogło. W czasie mszy świętej Anastazja przyjechała chrzest i komunię św, a Margarita przystąpiła do pierwszej komunii św.

Rozpocząć nowy etap od tak ważnych sakramentów. Był to bardzo wymowny i podniosły czas... czas samego Boga, który wkracza do swojej świątyni, czyni ludzi swoim domem... umiłowanymi. Liczba uczestników przerosła nasze oczekiwania. Ławki były zapełnione. Pojedyncze osoby stały. Nie było wcześniej żadnej publicznej informacji o tym wydarzeniu. Młodzież, dzieci, siostry, parafianie spisali się na medal. Tyle serca i czasu włożyli w przygotowania. Deo gratias!

Druga Eucharystia została odprawiona w intencji dobrodziejów i budowniczych naszego kościoła. Jeden z uczestników liturgii powiedział, że za 10 lat ta świątynia będzie za mała dla tutejszej wspólnoty. Niech jego słowa będą prorocze. Napawają chrześcijańskim entuzjamem.

Więcej…
 
<< pierwsza < poprzednia 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 następna > ostatnia >>

Strona 1 z 15